مىشود كه آدمى در انجام وظايف خود تلاش و كوشش فراوان نمايد ، زيرا مىداند كه هيچ عملى حتى اگر به اندازهء ذرهء ناچيزى باشد از او ضايع نمىشود ، چرا كه خداوند حسابگرى دقيق و دادگر است كه از پنهان و آشكار هر شخصى و هر چيزى باخبر است . ايمان به رستاخيز به انسان نويد زندگى جاويد را مىدهد و انسان را براى آباد ساختن آن زندگى به تلاش وامىدارد ، زيرا مىبيند با مرگ قدم در مرحله‌اى از زندگى مىگذارد كه به مراتب از زندگى در اين دنيا وسيع‌تر و عالىتر است . از طرف ديگر تلاش مىكند كه در حق ديگران ظلم و ستمى روا ندارد و گرد گناه نگردد چون كه باور دارد به حساب او دقيقاً رسيدگى خواهد شد . انسانِ معتقد به معاد تمام دستورات دينى خود را به‌خوبى انجام مىدهد و از احسان و نيكى به مستمندان دريغ نمىنمايد . و بدين ترتيب اگر در جامعه‌اى روح معادباورى حاكم شود ، درصد جرم و جنايت و تبعيض و گران‌فروشى و بىعدالتى و فقر به طور چشمگيرى پايين مىآيد . اين كه مىبينيم در تمام جوامع انسانى اين مسائل وجود دارد و روز به روز بر مقدار آن افزوده مىشود ، به خاطر نبود روحيهء اعتقاد به حساب و كتاب و معاد است . قرآن مجيد در اين زمينه مىفرمايد : « آيا كسى كه روز جزا را پيوسته انكار مىكند مشاهده نمودى ، او همان كسى است كه يتيم را با خشونت رانده و ديگران را به اطعام مسكين تشويق نمىنمايد . . . » « 1 » انسانى كه قيامت را قبول ندارد تا آنجا پيش مىرود كه با قدرت بسيار

--> ( 1 ) - سورهء ماعون ( 107 ) : آيات 1 - / 3